O Νικόλαος Λογοθέτης Γουλιάρης στην Παρωδία του ύμνου του Μαρτελάου (σσ. 25-26) εξανίσταται με τον συνάδελφό του Α. Μαρτελάο που στον Ύμνο του για τη Γαλλία και τον Βοναπάρτη (σ. 27-28 Ανθολογίου) ζητά από τα απανταχού κόκκαλα των παλαιών ανδρειωμένων Ελλήνων να πάρουν πνοή (στροφή 1, σ. 27), για να δουν να αποκαθίσταται η τιμή του ελληνικού γένους (στ. 7-8), γιατί η απελευθερώτρια δύναμη, η Γαλλία, "Καθώς είναι ανδρειωμένη (στ. 13), "όθεν βλέπει αδικία" (στ.16), αντιδρά, αποκαθιστά την τάξη και σκορπίζει το αγαθό της δικής της ανδρείας και ελευθερίας (στ. 14). Ο Λογοθέτης - Γουλιάρης στην πρώτη στροφή του δικού του ποιήματος καταρρίπτει βάσει της κοινής αντίληψης "Ποιος αγρίκησε ποτέ του ..." στ. 1 τη δυνατότητα να πάρουν πνοή τα κόκαλα και να ακούσουν ήχους σάλπιγγας που θα τα βγάλουν από τα μνήματα. Στη δεύτερη στροφή διαψεύδει την δυνατότητα να δουν τιμή να αποδίδεται στους ανδρείους Έλληνες της εποχής του, αφού την υποτιθέμενη αντιτυραννική Γαλλία την παρουσιάζει με τη μεταφορά του πεινασμένου δράκοντα που ρουφά τα πάντα, αφού κατέπεσε στην Ιταλία που θα θρηνεί για χρόνια (στρ.3-4).
Συνεχίζει ο ποιητής μιλώντας για τον Βοναπάρτη που προσπαθεί, σύμφωνα με τον Μαρτελάο "να χαρίσει Ελευθερίαν" στους λαούς, όμως για τον ίδιο τον Λογοθέτη-Γουλιάρη δεν προσπαθεί, απλά δίνει ψεύτικες υποσχέσεις, ενώ το έθνος της Γαλλίας με πονηριά αποκοιμίζει τα υπόλοιπα έθνη. Στον τελευταίο στίχο μάλιστα της σελίδας 26 μιλά σε δεύτερο πρόσωπο στον Μαρτελάο, "τι τρελάδες τραγουδάς" αφού καταρρίπτει ως ανύπαρκτα τα γεγονότα των πυρκαγιών, των αιματοχυσιών και των κάστρων που γκρεμιστήκαν, γεγονότα που υμνεί σε μια στροφή του ο Μαρτελάος, στην ένατη, όπως παρουσιάζεται ο ύμνος σε αποσπάσματα στη σελίδα 27.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου